پارامتر تنظیمات فرستنده های دما ممکن است بسته به مدل و سازنده متفاوت باشد، اما به طور کلی شامل جنبه های زیر تنظیمات می شود:
نوع سیگنال ورودی: نوع سنسور دما باید با توجه به وضعیت واقعی تنظیم شود، مانند ترموکوپل، مقاومت حرارتی، سنسور دمای نیمه هادی و غیره.
محدوده ورودی: محدوده سنسور دما باید تنظیم شود، یعنی حداقل و حداکثر محدوده دمایی که سنسور می تواند اندازه گیری کند.
نوع سیگنال خروجی: نوع و محدوده سیگنال خروجی باید مطابق با الزامات سیستم کنترل مانند 4-20 میلی آمپر، 0-5 ولت و غیره تنظیم شود.
محدوده خروجی: برای اتصال و ارتباط با سیستم کنترل باید محدوده سیگنال خروجی یعنی حداقل و حداکثر مقادیر سیگنال خروجی را تنظیم کرد.
خطی سازی: پردازش خطی سازی برای اطمینان از خطی بودن رابطه بین سیگنال خروجی و سیگنال ورودی مورد نیاز است و در نتیجه دقت و پایداری اندازه گیری دما را افزایش می دهد.
فیلتر کردن: پردازش فیلتر برای از بین بردن تأثیر سیگنال های نویز و تداخل بر نتایج اندازه گیری مورد نیاز است.
تنظیمات زنگ هشدار: مقادیر آلارم دمای{0}بالا و پایین{1}}را می توان تنظیم کرد. هنگامی که دما از محدوده تنظیم شده فراتر رود، فرستنده دما یک سیگنال هشدار ارسال می کند تا به اپراتور یادآوری کند که آن را مدیریت کند.
تنظیمات ارتباط: پروتکل ارتباطی و پارامترهای بین فرستنده دما و سیستم کنترل را می توان برای دستیابی به تبادل داده و ارتباط با سیستم کنترل تنظیم کرد. موارد فوق پارامترهای رایج تنظیمات برای فرستنده های دما هستند. مارک ها و مدل های مختلف فرستنده دما ممکن است تنظیمات مختلفی داشته باشند و باید بر اساس شرایط خاص تنظیم شوند.
